Is Giovanni Winne een landschapsschilder? Zijn doeken zijn brede vlakten waarover de avond valt of de zon opgaat. Er is een einder helemaal bovenaan en er sluipt een bang licht over wat een doorploegde akker zou kunnen zijn die rust in de donkerte van een winter. Af en toe verschijnt er een langgerekte horizontale gestalte van blauw. Of is het geen gestalte? Is het gewoon een nasmaak van licht over een vlakte die lente heet of bijna lente. Zijn doeken zijn vlakten, sombere gewaden, marines van donkerte met alleen zee en stekelige golven. Men kijkt ernaar en men houdt ervan zonder meteen te weten waarom. Omdat het schilderijen zijn wellicht. Ik bedoel schilderijen in de pure zin van het woord: velden van olieverf die suggereren en net niet voldoende zeggen om de charme niet te verbreken. Giovanni Winne is een schilder in alle betekenissen van het woord zowel de traditionele als de hedendaagse, zowel de onrustige als de verhalende, zowel de suggestieve als de welsprekende.

Hugo Brutin, kunstcriticus aica