DORA DE CONINCK (° Gent 1947) Er is niets nieuws onder de zon, alles is zo herkenbaar, zo oud en vraagt om (h)erkend te worden. Ik lees erover en dan zeg ik: kijk, dat is ook in mijn werk geslopen; dat heb ik met mijn handen, met mijn gemengde vormgeving ook willen zeggen. Mijn thema’s zijn universeel en hebben te maken met de heilige drie-eenheid: seksualiteit, religiositeit en dood. De drie zijn onafscheidelijk sinds de mens bestaat. En die drie willen uitgedrukt en verwerkt worden… …En alles is met alles verbonden. Zoals we naar wolken en sterren staren en daarin verhalen lezen, zo doemen bij mij uit alle materie verhalen van de ziel op; het zijn verhalen uit het rijk van de dieren, de mensen, de goden en vooral de godinnen… En hoe meer je los laat hoe makkelijker de geboorte… en je staat verstelt wat er allemaal geboren wordt, hoe vreemd… Het vreemde komt blijkbaar uit jezelf. Je bent zelf veel vreemder dan je dacht… Eens je dat beseft, begin je van dat universele vreemde te houden; je wacht erop en je kunt eigenlijk niet meer zonder er uitdrukking aan te geven.